30. பத்ரிநாத் யாத்திரை 6 - இந்தியாவின் கடைசி டீக்கடை!

4.5.18 அன்று காலை சுமார் 11 மணிக்கு பத்ரிநாத் வந்தடைந்த நாங்கள் பத்ரிநாராயணனை தரிசனம் செய்து விட்டு, மதிய உணவுக்குப் பின் இந்தியாவின் எல்லையோர கிராமமான, இந்தியாவின் கடைசி கிராமம் என்று அழைக்கப்படும் மாணா கிராமத்துக்குச் சென்றோம்.


இந்திய திபெத் எல்லையான மாணா கணவாயிலிருந்து 24 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது இந்த கிராமம்

பத்ரிநாத்தி;லிருந்து சுமார் 3 கிலோமீட்டர் தூரம் வேனில் சென்று மாணா கிராமத்தின் நுழைவாயிலுக்குச் சற்று முன் இறங்கிக் கொண்டோம்.

மாணா கிராமம் இந்திய ராணுவத்தால் பராமரிக்கப் படுகிறது. பனிமூடும் காலமான நவம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரை இங்கு வசிக்கும் மக்கள் கீழே உள்ள ஊர்களுக்குச் சென்று விடுவார்கள், ராணுவ வீரர்கள்  மட்டும் பாதுகாப்புப் பணிக்காக  இங்கேயே தங்கி இருப்பார்கள்.

மாணா கிராமத்தில் நடந்து செல்லும்போது, பனி மூடிய சிகரங்கள் கொண்ட மலைகளையும், கீழே பள்ளத்தாக்கில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அலகனந்தாவின் அழகிய தோற்றத்தையும்  பார்த்துக் கொண்டே செல்லலாம்.

சற்று தூரம் சென்றதும் சாலை  Y போல் இரண்டாகப் பிரிகிறது. இடது பக்கச் சாலையில் சென்றால் சரஸ்வதி நதி துவங்கும் இடத்துக்குச் செல்லலாம். வலது புறத்தில் அமைந்திருக்கும் மேல்நோக்கிச் செல்லும் சாலை, கணேஷ் குகை, வியாசர் குகை ஆகிய இடங்களுக்கு நம்மை இட்டுச் செல்லும்

மலையின் மேலிருந்து மிகுந்த ஓசையுடன் நீர்வீழ்ச்சியாகக் கொட்டும் இடம்தான் சரஸ்வதி நதியின் உற்பத்தி ஸ்தானம் என்று கூறப்படுகிறது. இதன் அருகே சரஸ்வதி தேவிக்கு ஒரு சிறிய கோவிலும் இருக்கிறது.

இங்கு உற்பத்தியாகும் சரஸ்வதி நதி அருகில் ஓடும் அலகனந்தாவில் கலந்து மறைந்து விட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. நதியின் ஓசை அருகில் உள்ள ஆசிரமத்தில் இருந்த வியாசருக்கு இடைஞ்சலாக இருந்ததால், அவரது சாபத்தால் சரஸ்வதி நதி துவங்கிய இடத்துக்கு அருகிலே அலகனந்தாவில் கலந்து விட்டது என்பது ஒரு புராண வரலாறு.







அதன்பிறகு அலகாபாத்தில் உள்ள திரிவேணி சங்கமம் வரை சரஸ்வதி நதி கங்கைக்குள்ளேயே கண்ணுக்குத் தெரியாத நீரோட்டமாகச் செல்கிறது என்பது நம்பிக்கை. ஆனால் சரஸ்வதி நதி அலகாபாத் வரை ஓடியிருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், சரஸ்வதி நதியின் பாதை குறித்து ஆராய்ச்சிகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த இடம் மிக மிக ரம்மியமானது. நீர்வீழ்ச்சியால் ஏற்படும் குளிர்ச்சி, அங்கு
வீசம் மலைக்காற்றின் குளிர்ச்சி இரண்டும் சேர்ந்து மிகவும் சுகமாந உணர்வை அளிக்கின்றன. உட்கார்ந்து ஓய்வெடுக்க சரஸ்வதி கோவில் அருகே சிறிய இடம் இருக்கிறது. அருகில் டீ, காப்பி, குளிர்பானம், பிற சிற்றுண்டிகள் விற்கும் ஓரிரு கடைகளும் இருக்கின்றன.

இதற்கு அருகிலேயே பாறைகளுக்கு நடுவே கிணறு போன்ற ஒரு பள்ளம் இருக்கிறது. இது பீம் புள் (பீமன் குட்டை) என்று அழைக்கப்படுகிறது. பீமன் புனித நீராடிய இடம் இது. மற்ற பாண்டவர்கள் நீராடிய இடங்களும் அருகில் இருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

இங்கிருந்து 5 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் வசுதாரா என்ற நீர்வீழ்ச்சி இருக்கிறது. ஆயினும் நாங்கள் அங்கு செல்லவில்லை.

திரும்பி வரும் வழியில் இன்னொரு சாலையில் இருக்கும் கணேஷ் குகை, வியாசர் குகை ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றோம். கணேஷ் குகையில்தான் விநாயகர் அமர்ந்து வியாசர் சொன்ன மகாபாரதத்தையும் மற்ற புராணங்களையும் எழுதினர் என்று கூறப்படுகிறது.

கணேஷ் குகைக்கு அருகிலேயே,  இன்னும் சற்று  உயரமான இடத்தில்  வியாசர் குகை இருக்கிறது.

வியாசர் இங்கு அமர்ந்தபடியே மகாபாரதத்தையும், மற்ற புராணங்களையம் தம் வாய்மொழியாகக்  கூறியதாகவும், விநாயகர் தன் குகையில் அமர்ந்தபடியே  அவற்றை எழுதியதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்த  இரண்டு குகைகளிலும் தற்போது இருவர் அமர்ந்து இந்த விவரங்களை இங்கு வருபவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

வியாசர் தன் குகையில் அமர்ந்து புராணங்களைக்  கூறிக்
கொண்டிருந்தபோதுதான் அருகிலிருந்த சரஸ்வதி நதியின் பெரும் ஓசை தமக்குத் தொந்தரவாக இருப்பதாகக் கருதி சரஸ்வதி நதியை மறையும்படி சபித்து விட்டார்.












வியாசர் குகைக்கு அருகே ஒரு டீக்கடை இருக்கிறது.
அந்தக் கடையின்
பெயர்ப்பலகையில் 'இந்தியாவின் கடைசி டீக்கடை' என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஆங்கிலம், ஹிந்தி உள்ளிட்ட மொழிகளிலும்  இதே வாசகம் எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்த டீக்கடை உரிமையாளர் ஒரு தமிழரா என்று தெரியவில்லை!

பாண்டவர்கள் பத்ரிநாத்தைக் கடந்து மாணா கிராமம் வழியே நடந்துதான் ஒவ்வொருவராக இயற்கை எய்தி  சொர்க்கத்துக்குப் போனார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

இந்திய திபெத் எல்லையில் உள்ள இந்தியாவின் கடைசி கிராமமான மாணாவில் கால் பதித்து நடந்து சரஸ்வதி நதி உற்பத்தியாகும் இடம், பீமன் குட்டை, கணேசர் குகை, வியாசர் குகை போன்ற அருமையான இடங்களைப் பார்த்து விட்டு, வேன்கள் நிறுத்தப்படும் இடத்துக்கு வந்து வேனில் ஏறி விடுதிக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

ஜோஷிமத் முதல் மாணா வரை நான் எடுத்த புகைப்படங்கள் சிலவற்றை ஒரு வீடியோவாக்கி கூககுள் தாத்தா (Google Photos) எனக்குப் பரிசாக வழங்கியிருக்கிறார்! இதோ அந்த வீடியோ.

29. பத்ரிநாத் யாத்திரை 5 - விசால் பத்ரி

பத்ரிநாத் யாத்திரையின் நான்காம் நாளான 4.5.18 (வெள்ளிக்கிழமை) அன்று காலையில் பிபல் கோடியிலிருந்து கிளம்பி ஜோஷிமத் தரிசனம் முடித்து,   யோகபத்ரி ஆலய தரிசனமும் முடித்தபின் சுமார் 11 மணி அளவில் பத்ரிநாத் வந்து சேர்ந்தோம்.  

யோகபத்ரியிலிருந்து கிளம்பும்போதே, 'பத்ரிநாத்தில் குளிர் அதிகமாக இருக்கும், ஸ்வெட்டர் அணிந்து கொள்ள வேண்டும்' என்று சிலர் எச்சரிக்கை செய்தனர். ஆயினும் நாங்கள் பத்ரிநாத் சென்றடைந்தபோது அங்கே குளிர் இல்லை. 

பிற்பகலுக்கு மேல்தான் குளிர ஆரம்பித்து மாலையில் குளிர் சற்று அதிகமாகி, இரவில் நடுக்கும் குளிர் ஆனது. வெப்பம் 1 டிகிரி என்று சொன்னார்கள். (மறுநாள் காலை வரை நீடித்த குளிர், சுமார் ஒன்பது மணிக்கு சூரியன் வெளிப்பட்டதும் 'பகலவனைக் கண்ட பனி போல' என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப  உடனே மறைந்து விட்டது.)

பத்ரிநாதில் இறங்கியதும்,பொருட்களை நாங்கள் தங்க வேண்டிய விடுதீயில் வைத்து விட்டு, உடனே கோவிலுக்குச் சென்றோம். அந்த நேரத்தில் கூட்டம் அதிகம் இல்லை என்பதால் பத்ரிநாராயணனை நன்கு சேவிக்க முடிந்தது. சந்நிதிக்கு அருகில் சென்று கண் குளிரச் சேவிக்க முடிந்தது இறைவனின் அருள்தான்.

மலைகள் சூழ, கீழே பள்ளமான இடத்தில் அலகனந்தா பாய, உயரத்தில் அமைந்திருக்கும் பத்ரிநாத் கோவிலின் தோற்றம் பரவசமூட்டக் கூடியது.

பத்ரிநாத் ஆலயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவன் விசால் பத்ரி அல்லது பத்ரி விசால் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பத்ரிநாராயணன் தரிசனம் முடிந்ததும் விடுதிக்கு வந்து அறைகளில் பொருட்களை வைத்து விட்டு, மதிய உணவுக்குப் பின் இந்தியாவின் எல்லையோர கிராமமான, இந்தியாவின் கடைசி கிராமம் என்று அழைக்கப்படும் மானா கிராமத்துக்குச் சென்றோம்.  மானா சென்ற அனுபவம் பற்றி  பற்றி இன்னொரு (அடுத்த) பதிவில் எழுதியுள்ளேன்.


மாலை சுமார் ஏழு மணிக்கு  (நானும் இன்னொருவரும் மட்டும்) மீண்டும் 

பத்ரிநாராயணனை தரிசிக்கச் சென்றோம். இந்த முறை கூட்டம் சற்று அதிகமாக இருந்தாலும் அரைமணி நேரத்தில் தரிசனம் கிடைத்தது. ஆயினும் இந்த முறை சற்று தூரத்திலிருந்துதான் பெருமாளைப் பார்க்க முடிந்தது.

மறுநாள் (5.5.18 சனிக்கிழமையன்று) அதிகாலை நாலரை மணிக்கு எழுந்து, கோவிலுக்கும் அலகனந்தாவுக்கும் இடையே உள்ள தப்த் குண்ட் எனும் வெந்நீர் ஊற்றில் குளித்து விட்டுப் பெருமாளை சேவிக்கச் சென்றோம்.




 திருமஞ்சனம் (நீராடல்) முடிந்த நிலையில் பத்ரி நாராயணனின் விஸ்வரூப தரிசனம் கிடைத்தது.

சுமார் 9 மணி அளவில் கங்கைக்கரையில் முன்னோர்களுக்குப் பிண்டம் அளிக்கும் சடங்கு.

தந்தை தாய் வழி உறவுகள், மனைவி, உடன்பிறந்தோர் வகை உறவுகள், நண்பர்கள், நாம் மறந்து போன உறவினர்கள், நண்பர்கள் என்று அனைவருக்கும் பிண்டம் வைத்து வழிபட்டோம்.

 பத்ரிநாத் தரிசனம் முடிந்ததும், மதிய உணவுக்குப் பின் விடுதியைக் காலி செய்து விட்டு, மலையிலிருந்து கீழ் இறங்கும் பயணத்தைக் தொடங்கினோம்.




திரும்பும் பயணத்தில் தரிசித்த  ஹனுமான் சட்டி, ஆதிபத்ரி, விருத்த பத்ரி, ரிஷிகேஷ், ஹரித்வார் ஆரத்திகள் ஆகியவை பற்றி இன்னொரு பதிவில் எழுதுகிறேன்.

 பத்ரிநாத்தில் எடுக்கப்பட்ட மேலும் சில புகைப்படங்கள் கீழே.

நன்றி!

28. பத்ரிநாத் யாத்திரை 4 - ஜோஷிமட், யோகபத்ரி

 பத்ரிநாத் யாத்திரையின் நான்காம் நாளான 4.5.18 அன்று காலை பிபல் கோடியிலிருந்து கிளம்பினோம்.

சுமார் 8 மணி அளவில் ஜோஷிமட் (ஜோதிர்மட்) வந்தடைந்தோம். ஜோஷிமட்டில் நரசிங் மந்திர் என்று அழைக்கப்படும் நரசிம்மர் கோவில், அதன் அருகில் உள்ள வாசுதேவப்பெருமாள் கோவில் ஆகிய கோவில்களுக்குச் சென்று வழிபட்டபின் எங்கள் மேல் நோக்கிய பயணத்தைக் தொடர்ந்தோம்.









சுமார் 9.30 மணி அளவில் யோகபத்ரி ஆலயத்தை அடைந்தோம்.




ரிஷிகேஷிலிருந்து பத்ரி செல்லும் சாலையில் ஜோஷிமட்டிலிருந்து 18 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கிறது யோகபத்ரி ஆலயம்.  (இங்கிருந்து பத்ரிநாத் 23 கிலோமீட்டர்) சாலையிலிருந்து சற்று தூரம் கீழே இறங்கி இந்தக் கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்.

பாண்டுகேஷ்வர் என்று அழைக்கப்படும் இந்த இடத்தில்தான் பாண்டு (பஞ்ச பாண்டவர்களின் தந்தை) தவம் செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

இங்குள்ள யோகபத்ரியைக் குறித்துப் பாண்டு தவம் செய்ததால் இது பாண்டுகேஸ்வர் ஆலயம் என்று பெயர் பெற்றுள்ளது.

இந்தக் கோவிலில் உள்ள யோகபத்ரி பாண்டுவால்  பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டவர்.





பாண்டு தன்  மனைவிகள் குந்தி, மாத்ரி இருவருடனும் இங்கே தங்கி யிருந்தபோதுதான் பாண்டவர்கள் பிறந்தனர்.

அதன் பிறகு ஒரு சமயம், பாண்டு தன்  இரண்டாவது மனைவி மாத்ரியுடன் இணைந்து அதனால் முனிவர் சாபத்தின்படி தலை வெடித்து இறந்ததும், தன்  கணவனின் மரணத்துக்குத் தானே பொறுப்பு என்று கருதி மாத்ரி தன்  உயிரை மாய்த்துக்கொண்டதும் இந்த இடத்தில்தான்.






வனவாசத்தின்போது பாண்டவர்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் இங்கு வந்து தங்கள் தந்தைக்குத் திதி கொடுத்தார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.











சந்நிதியில் யோகபத்ரியும், லக்ஷ்மிநாராயணரும் இருக்கிறார்கள். மாத்ரியின் விக்க்கிரகமும் சந்நிதிக்குள் இருக்கிறது.

சந்நிதிக்கு வெளியே, சந்நிதியின் வலப்புறத்தில் மகாலக்ஷ்மி சந்நிதி இருக்கிறது. சந்நிதிக்கு இடப்புறத்தில் வாசுதேவர் சந்நிதி இருக்கிறது. இது பாண்டவர்களால் நிர்மாணிக்கப்பட்டது.





சிறிய, அழகான ஆலயம். பிரகாரத்திலிருந்து தெரியும் சுற்றுப்புறக் காட்சிகள் ரம்மியமாக இருக்கின்றன..